Peeping Tom is een Belgisch danstheatergezelschap, opgericht door Gabriela Carrizo (I/AR) en Franck Chartier (F). Samen met Eurudike De Beul, die een vaste waarde van het gezelschap zou worden, creëerden ze een eerste locatieproject dat zich afspeelde in een stacaravan, Caravana (1999).

Alles in het werk van Peeping Tom vertrekt vanuit een hyperrealistische setting. De ruimte voelt vertrouwd, zoals een tuin, een woonkamer en een kelder in de eerste trilogie (Le Jardin, 2002; Le Salon, 2004; Le Sous Sol, 2007), twee stacaravans in een besneeuwd landschap in 32 rue Vandenbranden (2009) of een bejaardentehuis in Vader (2014).

De makers breken dit realisme vervolgens open. Ze creëren een onstabiel universum dat de logica van tijd, ruimte en stemming tart. Je wordt getuige - of liever gezegd, voyeur? - van wat doorgaans verborgen en onuitgesproken blijft. Isolatie leidt tot een onbewuste wereld van nachtmerries, angsten en verlangens, die de makers handig gebruiken om licht te werpen op de duistere kant van een personage of een gemeenschap. Het huis clos van familiesituaties blijft voor Peeping Tom een belangrijke bron van creativiteit. Gepresenteerd met behulp van een rijke beeldtaal, ontstaat er een fascinerende strijd tegen iemands omgeving en tegen zichzelf.

Peeping Tom wordt structureel gesubsidieerd door de Vlaamse overheid.